Σάββατο, 30 Απριλίου 2011

ΕΚΑΝΕΣ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΜΑΛΑΚΙΑ

Α τι ωραία. Αυτό ήθελα να δω σήμερα στην ΤV. Έναν Βασιλικό γάμο. Και γαμώ. Ας κάτσω να παρακολουθήσω όλην την χλιδήν έστω από τον ταπεινό ΙΚΕΑ καναπέ μου. Στο αριστερό μου χέρι θα κρατώ κουτί με σοκολατάκια Ferrero Roche να χλαπακιάζω.  Έτσι για νιώθω καλεσμένος στην οικίαν του πρέσβεως. Και στο δεξί μου ένα ποτήρι με τη σαμπάνια των φτωχών. Ρετσίνα με σόδα. Θα το γιορτάσω. Για πάμε....


Βγαλμένος από τα παραμύθια ο γάμος. Τι καλά. Και τσουπ να τη η πριγκιποπούλα Μιντλετοοοον (ο βάζελος δεν είχε έναν μπασκετμπολίστα που τον λέγαν έτσι? Άσχετο. Τες πα)
Είναι ντυμένη με ένα ολόλευκο δαντελωτό νυφικό του 18ου αιώνα. Μα τι μπασκλασιά, την παλιατζούρα πήγε κι έβαλε? Ας μην γίνω κακός απ την αρχή. Πάμε παρακάτωθεν. 
Και κόστισε λέει τόσο που αν παντρευόταν εμένα θα το πλήρωνε κι ο οχτασέγγονος μου. Μαλακία έξοδο my princess...


Ας κάτσω πιο αναπαυτικά. Α να ένα πλάνο ωραίο. Ένα όμορφο αμάξι με δυο άλογά ( γεια σου ρε Bithikotsi ) στολισμένα με χρυσά χαλινάρια, καλπάζουν αργά και ρυθμικά όλο χάρη, με τους Άγγλους φρουρούς αγέρωχους να τα ζεύουν.
Oh my god. Τι στυλ τι πολυτέλεια. Και η αυτού μεγαλειότης Ελισάβετ να παρακολουθεί τον καλπασμό. His majesty is so proud. Και..... χλουμπ!. Α τι είν αυτό? Κουράδα? Έχεσε το αλογάκι? Πάει το proud. Το πρωτό-κωλον τι λέει σ' αυτή την περίπτωση? Τίποτα? Ααα πολύ σπάσιμο. Να σου λερώνει τον Royalty γάμο το γαμοάλογον. Παράλογον. Έτσι είναι όμως. Τόσα λεφτά να δίνεις και να σου χέζει το event το ζωντανό. Αλλά μπορείς να σταματήσεις μια κωλοτρυπίδα με λεφτά? Ιμποσίμπιλε. Άστα κυρά Ελισάβετ μου. Σεβασμός μηδέν. Σκατά.


Α να κι οι καλεσμένοι. Δικούς μας έχει? Για να δω.... 
Α η Γιάννα Αγγελοπούλου Δασκαλάκη (Γιάννα? Άλλαξε όνομα χρυσό μου. Τρε μπαναλ. Σε βασιλικό γάμο βρίσκεσαι. Γιάννα σε δω.)  Κανε πιο πέρα τώρα. Α να κι η κοσμική κυρία σχεδόν διαγαλαξιακή Λουκία Λαιμού γνωστή από τα αρχικά της και ως Λου Λου. Αμάν με τις γριές. Γκομενάκια δεν έχει? Μα όλες καπέλο φοράνε? Δε βλέπω ρεεε. Μουνί καπέλο η δουλειά. Ας κοιτάξω ανατολικώς. O Μπεκαμ, η Lady Gaga, ο Elton John. Μαλακίες. O Ζαμπούνης πού είναι? Τη ζωή του έφαγε στα ανάκτορα και δεν εκαλέσθη? Τσκ Τσκ Τσκ. Prince Harry thats a Fail..! Δεν έχεις τρόπους...


Ας μπούμε και μες το ναό. Καλέ τι ειν τούτα μες το Αβαείον? Βερικοκιές? Α πολύ γουστάρω τους Άγγλους παπάδες τελικά. Οικολογία στο φουλ και φυτεύουμε δέντρα μες τους ναούς. Γουστάρω. Εμείς? Σκατά. Οι δικοί μας με τόσες εκκλησίες, ένα φίκο να είχαν βάλει θα είχαμε κλείσει την τρύπα του όζοντος. Που μυαλό. 


Α τι λέει από κάτω? Η βασιλική οικογένεια τα έβαλε μέσα τα δέντρα? Γιατί καλέ?
Ακούστε τι λέει: Τα δέντρα συμβολίζουν το «είμαι τόσο μετριόφρων που βάζω δέντρα στο γάμο μου μέσα στην εκκλησία!»
Όντως είστε πολύ μετριόφρονες. Αν θέλετε στον επόμενο γάμο, φέρτε και 5-6 κοτούλες κι εγώ θα τηγανίζω σε μια γωνίτσα της εκκλησίας, αυγά μάτια live για τους καλεσμένους. Εκεί θα δείξεις την υπέρτατη ταπεινότητα μεγαλειότατε. 
''- Ει ψιτ Εδουάρδε, μελάτα τα θες για βούτηγμα η να τ αφήσω να πάρουν λίγο?''


Για το μενού τώρα να μην τα ξαναλέω τα είπα σε χτεσινό πόστ. Το κρασί παλιό, το χαβιάρι μαύρο, ο αστακός ψόφιος. Ένα τελευταίο σχολιάκι να κάνω όπου παραβρέθηκαν λέει 6 πρώην του Γουίλιαμ και της Κέιτ. Αυτό είναι να είσαι πρίγκηπας my darling. Ξεπερνάς κάθε κόμπλεξ. Όχι σαν κι εμάς τους μαλάκες που βγάλαμε και τραγούδι.

Αλλά τώρα που το σκέφτομαι μόνο οι πρώην της Κέιτ θα είναι χαρούμενοι. Του Γουίλιαμ θα έχουν φάει τις παγιέτες τους που έχασαν το κελεπούρι. Θα Στεμμαχωρέθηκαν....
Αυτά με το γάμο. Έφαγα και τα σοκολατάκια μου, ήπια και τις ρετσίνες μου. Χόρτασα. Είδα κι όλες τις χλιδές χάλασαν λέει 50 εκατομμύρια ευρώ. 
Ε παιδιά μου έτσι είναι. Αυτοί τα έχουν και παντρεύονται. Γιατί αν πεις για Ελλάδα, αν τολμήσεις να παντρευτείς αυτό τον καιρό, θα έχεις κάνει βασιλική μαλακία. Στάνταρ. Εδώ ο Θεός μας έχει ξεχάσει, αλλά στη Γηραιά Αλβιόνα απ ότι φαίνεται ακόμα, God saves the Queen...


 

ΤΟ ΜΕΝΟΥ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΟΥ ΓΑΜΟΥ


Τι σας έχω, τι σας έχω. Κατ αποκλειστικότητα εξασφάλισα το βασιλικό μενού του σημερινού γάμου. Αυτή την ώρα λοιπόν εις το Μπάγκιγχαμ πάλας δίνεται δεξίωσης για περίπου 650 άτομα. Το μενού αποτελείται από μια μεγάλη ποικιλία ορεκτικών , μεταξύ των οποίων:

- Αυγά ορτυκιού με αλατισμένο Σέλινο  
(Ανάλατο τ αφήσαν το σέλινο? Ν απολυθεί ο μάγειρας)
- Μινιατούρα Νεροκάρδαμου και τάρτες με σπαράγγι  
(Αυτό το νεροκάρδαμο είναι πουλί τώρα ή φρούτο? Αυτό δεν είναι μενού. Είναι το Τρίβιαλ Περσουτ)
- Σπαράγγια Ποσέ  
(Πόσε μάγερα, πιάσε μισό κιλά απ αυτά τα πράσινα) 
- με σάλτσα Hollandaise για τα Deep.  
(Deep για deep γκουρμέ, έ?)
- Σκωτσέζικες Καραβίδες (χωρις τσέπες? μουχαχααχα) 
- Λεμόνι Μαγιονέζα κονφί από χοιρινή κοιλιά και ποταμοκαραβίδες  
(Πάλι καραβίδες? Καμιά πρωτοτυπία. Και ποταμίσιες? Υπάρχει αυτό?)
- Άγρια Μανιτάρια και Ραπανοσέλινα Chausson  
(Ραπανοσέλινο. Μάλιστα. Και τα ζαρζαβατικά παρτούζα)
- Bubble και Squeak με κονφί από ώμο του αρνιού  
(Τα τρια πρώτα δεν τα ξέρω, Ωμος ξέρω το αρνί.:Ρ)
- Κόκκους μουστάρδας και μέλι υαλοστάσια Chipolatas  
(Και πως τον τσιμπάς τον κόκκο με πηρούνι?)
- Καπνιστό Μπακαλιάρο Fishcake με μπιζέλι Guacamole 
(Μπακαλιάρο και ένα μπιζέλι? Τι κακομοιριά ειν αυτή?)
- Μινιατούρα Yorkshire 
(Καλέ σκύλο ψήσανε? Θα είχανε Κινέζους καλεσμένους)
- Pudding με ψητό μοσχαρίσιο φιλέτο και Χρένα Μους  
(Αυτο το ''Χρένα'' δεν σας κάνει ότι κάποιος έφτυσε μέσα?)
- Gateau Opera  
(Εδώ πρέπει να μπερδεύτηκε η λίστα ορεκτικων με τη λιστα του DJ)
- Πατέ Πορτοκαλιού με φρούτα  
(Με φρούτα? και το πορτοκάλι τι είναι? Μπριζόλα?)
- Βατόμουρο Financier  
(Μάλλον η Ferrari των Βατομουρων)
- Ραβέντι Crème με ταρτάκια Brulee 
(Α παραλίγο να το διαβάσω ταρτάκια Bruce Lee. Άκιαααα)
- Λευκή Τρούφα ganache σοκολάτας  
(Θα τρουφιξου, που λεν και στο χωριό μ)


Αυτά. Πείνασα. Θα παραγγείλω μια σκεπαστή με γύρο. Αύριο αποκαλυπτικό ρεπορτάζ απ το βασιλικό γάμο. Θα γίνει του Μπάκιγχαμ.


Παρασκευή, 29 Απριλίου 2011

ΤΟ ΧΡΩΜΑ ΤΗΣ ΚΑΥΛΑΣ

Είναι γνωστό ότι τα χρώματα προκαλούν διαφορετικά συναισθήματα. 
Έτσι λοιπόν έχουμε το κόκκινο που ξυπνά το πάθος, το πράσινο που μας χαρίζει την αρμονία, το μπλε μας ηρεμεί, το  λευκό  συμβολίζει την αγνότητα, το πορτοκαλί την ανεξαρτησία, το μαύρο το μυστήριο.....
.....και το ξανθό ?................... Τις καύλες....:Ρ

Ι LOVE BRAZIL

Κοιτάζω καμιά φορά και τα στατιστικά στο blog μου.
Έχω λίγο την κουτσομπόλα μέσα μου το παραδέχομαι. Ε ναι κουτσομπόλα, γιατί αν πεις ότι τα κοιτάω για να δω αν θα βγάλω λεφτά, πούτσες μπλε. Το ψιλοπροσπάθησα να πω την αλήθεια, αλλά βαρέθηκα. Που να τρέχω τώρα να βρίσκω χορηγούς, διαφημίσεις και τέτοια. Άλλωστε σαν έμπορας ήμουν πάντα ψοφίμι.
Από μένα βγήκε το έργο ''Ο θάνατος του εμποράκου'' που λέτε...:Ρ.

Λέει λοιπόν στη σελίδα με τα στατιστικά, πόσοι μπήκαν σήμερα, πόσοι μπήκαν αυτό το μήνα κλπ. Έχει επίσης και πηγές επισκεψιμότητας, δηλαδή αν με επισκεφτήκαν από το facebook η από άλλα σαιτ που έχουν το βίτσιο να με φιλοξενούν. Μέχρι εδώ όλα καλά. Το ερωτηματικόν που μου εγεννήθη βρίσκεται στον τομέα του από ποιες χώρες με επισκέπτονται.
Και παρατηρώ που λέτε τους 2 τελευταίους μήνες ότι έχω γύρω στις 800 επισκέψεις από Βραζιλία....(!)  I Love Brazil.


What? Ο quê; Τι έγινε ρε παιδιά? Tα έφτιαξα με καμιά Βραζιλιάνα και δεν το ξέρω? Μήπως έχω κανέναν νόθο γιό στη Βραζιλία που μου κάνει promotion?
- ΠΑΙΔΙ ΜΟΥΟΥΟΥΟΥ. 
- ΠΑΤΕΡΑΑΑΑΑΑΑ


Μα τι σκατά. Ας σκεφτώ. Πόσους Βραζιλιάνους ξέρω που γνωρίζουν Ελληνικά. Χμμμ
Ο Ριβάλντο? Μπα. Πολύ απασχολημένος. Ούτε καν ίντερνετ δεν θα χει ο σπάγκος.
Ο Ντιόγο? Μπα το κριάρι εδώ δεν ήξερε καν να κοντρολάρει, Ελληνικά θα ήξερε?
Ο Ντουντού? Μπα δεν θα πρόλαβε να μάθει. Undo.
Μυστηριώδης η κατάσταση. Δεν με χαλάει βέβαια αλλά θα ήθελα να ξέρω αν καταλαβαίνουν αυτά που γράφω. Ας ρωτήσω. Caras entendem o que eu escrevo; Περιμένω απάντηση.


Τι να σκεφτώ άλλο δεν ξέρω.
Βρε μήπως έχει αρχίζει η μετανάστευση προς Αμαζόνιο μεριά? Amazing. Ε με την κατάσταση που επικρατεί εδώ δεν το έχω και για απίθανο. Πάντως ευχαριστώ πολύ ότι και να συμβαίνει. Κι αν κατα το καρναβάλι μεριά παίζει και κανα δωματιάκι τσαμπέ, σε φαβέλα έστω, πολύ ευχαρίστως θα ερχόμουν με την παρέα μου να χορέψωμεν σάμπα. Τσάμπα. Θα βοηθήσουμε κιολας. Να εγώ ας πούμε θα μπορούσα να παίξω τούμπανο ευχαρίστως...:Ρ




Τετάρτη, 27 Απριλίου 2011

ΠΑΣΧΑΜΟΣ ΕΠΙ ΤΟΥ ΚΑΝΑΠΕΩΣ

Επιστρέψαμε λοιπόν στο κλεινόν Άστυ και έχω υποσχεθεί Πασχαλινή ιστορία. Δεν ξεχνάω εγώ. Θα αρχίσω λοιπόν απ το τέλος μιας και είναι πιο ζεστό εις το μνημονικόν. Θα κάνω λοιπόν μια αθλητική περιγραφή του πώς βρίσκεις καναπέ σε πλοίο που γίνεται χαμός χρησιμοποιώντας υποχθόνιες μεθόδους. Οποιαδήποτε ομοιότης με πρόσωπα και καταστάσεις είναι καθαρά συμπτωματική. 


Περιμένουμε λοιπόν στην προβλήτα του λιμανιού της Μυτιλήνης ωσαν τα ζωντανά να έρθει το πλοίο για να μπουκάρομεν. Η ομάδα που επιστρέφει από τας Πασχαλινάς διακοπάς καταστρώνει σχέδιο για να επιτεθεί και να τσακώσει καναπεδάκο στο σαλόνι του Νήσος Χίος. Ε μα πρέπει να βρούμε. Είμαστε καλά προπονημένοι. Η σύνθεση της ομάδος έχει ως εξής. Δεξί εξτρέμ Αλεξ, η Άιριν 10αρι, Λαμπ  φουνταριστός, Παπ σέντερ μπακ - coach και Γκρεγκ δεξί μπακ. 
Ο Παπ σαν άλλος Μουρίνιο θωρακίζει τα μετόπισθεν κρατώντας τις αποσκευές πίσω δεξιά μαζί με την Αιριν και απελευθερώνει εμένα και την Αλεξ από τα περιττά βάρη για να χωθούμε ανάμεσα από τους αντίπαλους λιμενικούς/γιαγιάδες/τουρίστες. Έχουμε και 2 μηχανάκια τα οποία έχει αναλάβει ο Γκρεγκ που θα ανεβοκατέβει 2 φορές το πλοίο για να βάλει και το δικό μου μέσα. 


Και γίνεται η σέντρα. Το Νήσος Χίος μπαίνει από τα δεξιά, με φουλ μηχανές, ντριπλάρει ένα φάρο και 2 ψαρόβαρκες και στήνεται στο κόρνερ του λιμανιού περιμένοντας επίθεση. Αντίπαλος τουρίστας με τάκλιν προσπαθεί να σταματήσει την Αλεξ η οποία δεν καταλαβαίνει Χριστό (Ανέστη) και με αέρινες κινήσεις τον προσπερνά. Ο Γκρεκ ανεβαίνει από τα μπακ και πιάνει ασβέστη με μια Triumph 1000αρα ζητώντας την μπάλα. Γριά με παιδάκι στο δεξί και τσάντα με τάπερ στο αριστερό, με έχει μπλοκάρει έξω από το ημικύκλιο της περιοχής και δεν κάνω βήμα. Ειρήνη και Παπ παρακολουθούν από τη σέντρα. Ο Γκρεγκ έχει κερδίσει ήδη ένα κόρνερ μέσα στο γκαράζ παρκάροντας το Triumph και γυρίζει στα μπακ να πάρει και το σκουτεράκι μου να ξεχυθεί και πάλι μπροστά. H Αλεξ έχει μπει στην περιοχή και πάει φουλ για σκοράρισμα. Εγώ μπλοκαρισμένος αντιαθλητικά από τη γριά που κάνει πως λιποθυμά για να πάρει το φάουλ και να μπει πρώτη στην περιοχή της σκάλας ανόδου. Δεν έχω λύση. Τσιμπάει και το μπούτι του μωρού να κλάψει για να πάρω και κάρτα. Ο διαιτητής-λιμενικός πουλητάρι σκέτο την αφήνει να προχωρήσει και δεν ακουμπάω μπάλα. Μετά από 10 προσπάθειες τελικά μπαίνω κι εγώ στην περιοχή. Τα τζαρτζαρίσματα από τους τουρίστες με αποσκευές και sleeping bags είναι ανελέητα. Φάουλ γαμώ την τρέλα μου. Κρατάω πάραυτα την ισορροπία μου τελικά και με 100αρι σπριντ στην κυλιόμενη σκάλα βρίσκω την Αλεξ στη μικρή περιοχή της ρεσεψιόν έτοιμη για γκολ. Όμως εκεί τσεκαδόρος εισιτηρίων της κλέβει την μπάλα μέσα απ τα πόδια και τη βγάζει offside στο κατάστρωμα. Εκεί μίλησε η εμπειρία του σέντερ φόρ. Κλέβω την μπάλα μέσα απ τα πόδια του λίμπερο τσεκαδόρου και ανακαλύπτω διάδρομο για το σαλονάκι - γκολπόστ. Με αριστοτεχνική ντρίπλα αποφεύγω και τον τελευταίο αμυντικό - καρέκλα. Ο χρόνος τελειώνει έχουμε μπει στις καθυστερήσεις ο τραπεζοφύλακας είναι εξουδετερωμένος σουτάρω και ΓΚΟΟΟΟΟΛΛΛΛ !!! 


Τι γκολάρα ρε πούστη ήταν αυτή. Τραπεζάκι με καναπέ και τρεις καρέκλες. Τρέχουμε μαζί με την Αλεξ στην εξέδρα - μπαρ να πανηγυρίσουμε με τρέλα. Βρίσκουμε και το Γκρεγκ εκεί μπροστά στους επισήμους της πρώτης θέσης ο οποίος έχει σκοράρει  και αυτός γαμώ τα γκόλ πιάνοντας στον ύπνο την αντίπαλη άμυνα και από την εσωτερική σκάλα του γκαράζ βρήκε σε άλλο σαλόνι τραπέζι με 6 καρέκλες.  Η ομάδα πετάει. Παπ και Ειρήνη έρχονται να πανηγυρίσουν και αυτοί μαζί μας και να σηκώσουμε το κύπελλο. Οεοεοεοεοεοεεεεεεεεε ύπνος ολέεεε. 


Αποστολή εξετελέσθη λοιπόν. Ο αγώνας τελείωσε 2-0 υπέρ μας. Ματσάρα. Και έτσι που λέτε το ταξιδάκι μας έγινε λιγότερο κουραστικό. Η ομάδα αν και με Ειρήνη άρρωστη και Παπ με μισό πόδι έπαιξε μπαλάρα. Και πήραμε για βραβείο τον καναπέ του Champions League. Ε ναι 9 ώρες ταξίδι μην μας πιάσει καμιά Μέσι. Ε Λάϊονελ?




Τετάρτη, 20 Απριλίου 2011

ΠΑΣΧΑΜΟΣ

Κι έφτασε η ώρα του αποχωρισμού. Αριβάρομεν για το νησί. Θα γυρίσουμε ανανεωμένοι, αναπτερωμένοι, αναστατωμένοι, ανακουφισμένοι. Θα θυμηθούμε όλα εκείνα τα ωραία έθιμα που κάναμε και πέρυσι (ύπνος 6 ατόμων σε καμπίνα για 4, βάψιμο αυγών σε απευθείας σύνδεση από κινητό με μαμά, ξεκοίλιασμα αρνιού στο πάτωμα της κουζίνας και κρέμασμα πίσω απ την πόρτα, πλύσιμο ντύσιμο χωρίς ρεύμα με κεριά 15 λεπτά πριν την Ανάσταση, προσπάθεια σουβλίσματος αρνιού 8 το πρωί μεθυσμένοι, σφυροκόπημα κεφαλής αρνιού με βαριοπούλα, ωτοστόπ στη μέση του δάσους 1 ώρα πριν φύγει το πλοίο) και άλλα πατροπαράδοτα. 
Δεν έγραψα καμιά πασχαλινή περσινή ιστοριούλα που όπως θα καταλάβατε υπάρχει αρκετό υλικό, αλλά επιφυλάσσομαι για φέτος να τα γράψω όλα μαζί....

Χμμμ άντε θα πω ένα μικρο διάλογο...

8 το πρωί Κυριακή του Πάσχα ντίρλα έξω από μπαρ Remember
- Ρε μαλάκες, τι θα γίνει.
- Ε τι?
- 8 το πρωί πήγε
- Ε και?
- Δε θα πάμε σπίτι?
- Θα πάμε ρε, τι σ έπιασε τώρα.
- Τίποτα μωρέ. Με παίρνει το αρνί τηλέφωνο, λέει έχουμε αργήσει...:Ρ

Αυταααααα. Λίγο κρύο ήταν ε? Ε σόρι ρε παίδες, θα έχω να πω καλύτερα κατόπιν εορτής.
Άιντε Καλό Πάσχα. Θα γίνει Πασχαμός.....


Δευτέρα, 18 Απριλίου 2011

ΦΑΚΕΣ? FUCK ASS....

-Έλα παιδί μου να φας.
-Τι έχουμε μαμά?
-Λαχανόρυζο και πατάτες βραστές.
-Λαχανόρυζο? Μπλιαχ. Και βραστές πατάτες? Γιατί δεν τις έκανες τηγανιτές ρε μαμά τουλάχιστον?
-Γιατί παιδί μου είναι Πάσχα. Νηστεύει ο κόσμος.
-Και το λάδι? Μα γιατί?
-Και το λάδι ναι. Έτσι πρέπει.
-Και γιατί τότε τρώμε ελιές,? Δεν έχουν λάδι αυτές μέσα?
-Εεεεμμμ. Άλλο αυτό. Και σκασμός. Αμαρτωλέ. Τρώγε.


Δεν είχατε κι εσείς τέτοιες αποστομωτικές - ηλίθιες - απορίες μικροί? Κι όταν τις ξεστομίζατε συνήθως δεν έπεφτε μπάτσα και καπάκι εκφοβισμός ότι είχατε ήδη κλείσει θέση στο ''Κόλαση express?''.
Πίστευε και μη ερεύνα, λέει η θρησκεία μας αλλά δεν πιάνει με μένα αυτό. Έχω κόλλημα. Θα έπρεπε να με βαφτίσουν Θωμά. Αφού είμαι όλο ''μα''. Πρέπει να μου τα εξηγήσεις όλα. Αλλιώς έχω κενά και η ιστορία δεν μου κάθεται.
Κι έτσι ο άπιστος Θωμάς έχω όλο απορίες. Κι ακούω και διάφορες βλακείες του στυλ...
-Ε ναι τα θαλασσινά στη νηστεία επιτρέπονται αλλά αυτά που δεν έχουν αίμα...(?)
Μα γιατί? Δεν είναι ζωντανά και αυτά? Σα λουλούδι κάποιο χέρι, δεν τα κοψε μιαν αυγή? Γιατί να την πληρώνουν αυτά στη νηστεία? Μαλακία. Για αυτό μάλλον τα ονομάσανε και μαλάκια..(:Ρ)

Εμένα πάντως προσωπικώς μου αρέσουν όλα αυτά τα καλαμαρακοχτάποδα, οι φάβες, τα φασόλια κλπ. παρά τα κοψίδια. Τα τελευταία 10 χρόνια το χω πάθει αυτό. Παλαιώθεν μόλις είχαμε τίποτα φακές, αναφωνούσα: FUCK ASS. Τώρα μου γύρισε. Θα μπορούσα να γίνω και χορτοφάγος άνετα. Και να νήστευα δια παντός. Αλήθεια μια που το παμε. Οι χορτοφάγοι πως νηστεύουν? Τρώνε μπριζόλες?


Είδατε τι αντιδραστικός τύπος είμαι? Όλο κάτι τέτοιες μαλακίες ρωτάω. Αλλά ναι αγαπητοί μου φίλοι. Η απορία μου είναι πάρα πολύ εσωστή, διατί η θεωρίαν της νηστειώς, ελέγειν ότι θα πρέπουσιν να απετάξωμεν, καθεκάστη απόλαυσιν. Η απόλαυσιν λοιπόν των χορτοφάγων ποία είναι? Τα ζαρζαβατοειδή. Άρα στοπ. Και τι θα φάνε? Νερό? Δεν γίνεται. Θα φάνε κάτι που δεν τους αρέσει. Άρα μπριζόλες. Καλά δεν τα λέω? Ε ναι να αφοσιωθούν στην προσευχή κι αυτοί όπως οι υπόλοιποι νηστευόμενοι. Πας να τη λακέψεις φιλε χορτοκαταβροχθιστή ε? Στην έκανα...:Ρ (χορτοκαταβροχθιστή? Που το βρήκα πάλι..:Ρ:Ρ:Ρ)


Θεωρίες που διάβασα πάντως για τη νηστεία λένε ότι, εκτός από τους θρησκευτικούς υπήρχαν και λόγοι εξισορρόπησης διατροφικών πόρων. Δηλαδή με απλή γλώσσα λέει ότι το έθιμο εξαπλώθηκε γιατί δεν θα μπορούσε όλος ο κόσμος κάθε μέρα να τρώει αυγά, τυριά και παϊδάκια. Δεν θα έφταναν στο τέλος και θα τρώγαμε γάτες. Αφήστε που η εκτροφή αγελάδων θα έφτανε στα ύψη και ως γνωστόν:  Πολλές αγελάδες = πολλές κλανιές = πολύ μεθάνιο = τρύπα του όζοντος τεράστια = εμείς κάρβουνο απ τον ήλιο. Δείτε εικόνα...


Αν και θεωρητικό, κάπως έτσι θα καταντούσε our lovely planet.
Από αυτή την άποψη λοιπόν η νηστεία μια χαρά συμφωνώ. Και από διατροφικής άποψης συμφωνώ. Λιγότερα τριγλυκοψίδια, χοληστερόλες κουλουπου. Και από φιλοσοφικής άποψης συμφωνώ. Προπόνηση στην εγκράτεια. Καλό. Αυτό που με χαλάει είναι που μου το προσφέρουν μέσα στο περιτύλιγμα της ορθοδοξίας. Αρκετά ανορθόδοξα. Sorry πάτερ αλλά αυτό το σοκολατάκιον δεν θα το φάω. Κι ας είναι νηστίσιμο. Μου μυρίζει στήσιμο.....

Παρασκευή, 15 Απριλίου 2011

ΠΑΡΤΑ ΜΟΥ ΛΙΓΟ ΣΤΟ ΣΒΕΡΚΟ. ΛΙΓΟ Ε?

Ήταν μια εποχή που λέτε που με είχε πιάσει κατιτις και κουρευόμουν μόνος μου. Ο Αυτόκουρος. Είχα πάρει μια μηχανούλα εκεί και τσουκ τσουκ τσουκ ο ψαλιδοχέρης, πάρε λίγο από δώ πάρε λίγο από κεί μια χαρά. Με ολίγη βοήθεια κι από τη mother για τα δύσκολα σημεία του σβέρκου κι όλα καλά. 
Η φίλη μου η Ντίνα και προσωπική μου stylist-haircutter-psychologist θα με βρίζει τώρα που τα διαβάζει αυτά, αλλά ρε συ Ντινάκιον το ξέρεις ότι με τα ραντεβού δεν την παλεύω κι άμα με πιάσει να κουρευτώ, ΘΕΛΩ ΤΩΡΑ. Βάλε κι εσύ μια υπηρεσία για κούρεμα delivery. Τες πα. 


Βασική αιτία λοιπόν ήταν αυτή. Αλλά αν το πάρουμε και οικονομικώς το θέμα έχουμε και λέμε: 15 εβρα το μήνα επί 12 άντε πες και 2 μήνες κάνω μια παύση. 150 τα εβρα. Ας μην κάνω και τον πολλαπλασιασμό με τα χρόνια γιατί θα καταντήσω Βέγγος στο ''Θα σε κάνω βασίλισσα''. 


Θα μου πείτε σιγά το ποσό, αλλά όσο να ναι αι εποχαί δυσκολεύουσιν και όσο να ναι κάτι είναι κι αυτό. Ας αφήσω όμως αυτή την οξεία κρίση τσιγγουνίτιδας και ας μεταβώ εις το ψητόν. 
Μια αποφράδα ημέρα λοιπόν, αποφάσισα πάλι να τα ψιλοπάρω στο κρανίο. Τα μαλλάκια μου εννοάω. Όλα καλά πήγαν μέχρι που ζήτησα μικρή βοήθεια από την τότε συγκάτοικό μου για τη γραμμή του σβέρκου. 
- Ρε συ Τζουλάκι μου, έλα λίγο σε παρακαλώ στο μπάνιο.
- Α κουρεύτηκες?
- Ε ναι προσπαθώ. Αλλά θέλω να με βοηθήσεις να μου φτιάξεις λίγο το σβέρκο. Πάρε τη μηχανή και ξεκίνα.
- Α ναι αμέ οκ!
Και το γλυκό της χεράκι πιάνει τη μηχανή.  Βζζζζζζζζζζζζζζζζζ
- ΩΧΧΧΧΧΧΧ


Οταν ακούς ένα ΩΧ τέτοιο πίσω από την πλάτη σου, είναι πραγματικά να ανησυχείς. Για οποιοδήποτε λόγο. 
- Τι έγινε καλέ???
- Εμμ Παναγιωτάκη μου, να είχα ένα μικρό ατύχημα...
- TI ATYXHMA?
- E να δεν είχα βάλει το καπάκι στη μηχανή και....


Πωωωωωωωωωωωωωωωω. ΓΑΜΗΣΕ ΜΕΕΕΕΕ.
Τι θα κάνω εγώ τώρα? Το Τζουλάκιον εξαφανίζεται σε χρόνο DT γιατί έχω γίνει μπαρούτι και δεν θέλει να φάει στο κεφάλι το λουτροκαμπινέ. 
Τσεκάρω τη ζημιά με το καθρεφτάκι. Μου χει κάνει μια λωρίδα όπως του νεαρούλη από πάνω, αλλά στο σβέρκο. Ελ καταστασιόν τρες απελπιστικ. Πως να το σώσω αυτό το πράγμα? Η Τζούλη φτιάχνει ήδη τα χαρτιά της για μετανάστης στην Αυστραλία. Το ξανακοιτάω. Αυτό δεν είναι λωρίδα, είναι Εθνική οδός για ψείρες. Σκέφτομαι. Υπάρχουν 2 λύσεις. Η τα παίρνω όλα, ή κάνω ένα military look...


Καλά εντάξει, δεν σκεφτόμουν και κάτι τέτοιο αλλά είπα να προσπαθήσω κάτι σε Beckam. Και λέω αϊντε λοιπόν...
Τώρα φαντάζεστε κατάσταση να προσπαθείς να κουρέψεις το σβέρκο σου ομοιόμορφα μόνος σου. Είναι σα να προσπαθείς να πάρεις πίπα στον εαυτό σου. Δράμα...:P

Τι να σας πω. Με τα πολλά τα κατάφερα (όχι την πίπα ρε ανώμαλοι, το κούρεμα). Πραγματικά άξιζα να μπω στα Guiness. Τέλειο. Εντάξει δεν είναι το στυλ μου το στρατιωτικό look αλλά ήταν οκ τελικά. Αφήστε που επανενθυμήθηκα τις ένδοξες μέρες του στρατού. Μ' έπιασε μια γλυκιά νοσταλγία. Συγχώρεσα και τη Τζούλη. Αφού την έστειλα πρώτα αγγαρεία μαγειρεία - νεροχύτη ...:P




Πέμπτη, 14 Απριλίου 2011

ΤΟ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ. ΘΑ ΤΑ ΞΥΝΩ ΟΛΗ ΜΕΡΑ.

Με έχουν πιάσει εδώ και κάνα μήνα κάτι φαγούρες. Όχι εκεί που φαντάζεστε. Στο δόξα πατρί τις έχω και βγάζω σπιθουράκια. Δεν έδωσα και πολύ σημασία στην αρχή αλλά εδώ κι ένα μήνα γίνανε πολύ πιο έντονες. Είπα λοιπόν να κάνω χρήση του δικαιώματός μου ως εργαζόμενος που πληρώνω εισφορές και πήρα τηλέφωνο να κλείσω ραντεβού στο ΙΚΑ με Δερματολόγο. Αυτά στις 2 του μηνός....
- Του τουυυουουοτ. Τελέφωνον.
- Ναι γειά σας. Θα ήθελα να κλείσω ένα ραντεβού με δερματολόγο
- Μάλιστα.  Έχουμε στις 14 του μηνός 11.30
- Ε μα ξέρετε, έχω γεμίσει σπυράκια και έχω έντονη φαγούρα. Τι θα κάνω μέχρι τότε? Θα ξύνομαι?
- Αγαπητέ μου τι να σας πω. Εμείς εδώ στο δημόσιο τα ξύνουμε χρόνια και δεν πάθαμε τίποτα, κάντε κι εσείς λίγο υπομονή...
Δεν μου είπε αυτό όπως καταλάβατε, αλλά αυτό εννοούσε. 
Τι να κάνω δέχτηκα λοιπόν να κλείσω το ραντεβού γιατί με έπιασε κι ένα γαμώτο, του γιατί να πληρώνω το κωλοΙΚΑ χωρίς να μπορώ να το χρησιμοποιήσω. Θέλουν να παίξουν με την υπομονή μου. Κουφάλες. Πέσατε στην περίπτωση. Έχω πάει στρατό και μ αρέσει το ψάρεμα.
Ξέρω να κάνω υπομονή. 12 μέρες φαγούρα ακόμα λοιπόν. Κουράγιο μου. Η Μέριλιν 7 χρόνια φαγούρα είχε, έκανε υπομονή και το γύρισε ταινία. Εγώ θα το βγάλω σε βίντεο κλιπ...:Ρ 
(Ελπίζω μόνο να μη μου τύχει το ίδιο με έμφραγμα...:Ρ)


Κι έφτασε η λαμπρή μέρα. Πήγα σήμερα λοιπόν στη Δερματολόγο του ΙΚΑ. ΙΚΑ-νοποίηση. Να πω την αλήθεια την έβγαλα φτηνά, δεν είχα και πολύ φαγούρα για αυτό και άντεξα. 
- Τοκ τοκ
- Παρακαλώ
- Γεια σας έχω ένα ραντεβού μαζί σας για μια εξέταση.
- Καθίστε. Τι έχετε?
- Μπλα μπλα μπλά
- Για να σας δω από κοντά. Χμμμ μάλιστα. Εμμ να σας ρωτήσω. Είστε αγχώδης τύπος?
Με πιάνουν γέλια.
- Χα τι λέτε. Εγώ? Δεν νομίζω...
- Κι όμως όλα τα συμπτώματα δείχνουν ότι αυτό το έχετε πάθει απ το άγχος.
- Μα τι λέτε τώρα. Με τίποτα. Μήπως θέλετε να πάρουμε το αφεντικό μου τηλέφωνο να σας πει τι ώρα σκάω στη δουλειά? (...Ρ)
- Τι να σας πω αγαπητέ μου. Χμμ να σκεφτώ. Κοκκινίζετε εύκολα?
- Τι εννοείτε? Αν είμαι ντροπαλός?
- Εε όχι. Εννοώ αν απ τη ζέστη φουντώνετε.
- Αααα. Όχι. (Λεω κι εγώ μήπως θα έπρεπε και να τσιτσιδωθώ, για να αποδείξω ότι δεν είμαι ντροπαλός? Τες πα Νο πρόμπλεμ πάντως άμα ήθελε....)
- Χμμ. Εντάξει πάρτε αυτά τα χάπια. 1 την ημέρα για ένα μήνα και ελάτε να σας ξαναδώ.
- Ευχαριστώ κυρία γιατρέ μου.


Και μαζεύω τα σπυράκια μου να φύγω. Σηκώνομαι λοιπόν να πάω προς την πόρτα αλλά η γιατρέσσα με σταματάει και μου λέει:
- Α και δεν σας είπα κάτι ακόμα. Για αυτό τον ένα μήνα, θα κόψετε τον καφέ, τα καυτερά και το αλκοόλ. 
- Ε? Μα κυρία γιατρέ μου, έρχεται Πάσχα και θα πάω Μυτιλήνη πως θα το κάνω αυτό? Ούτε ένα ουζάκι? Και στη δουλειά τι θα πίνω? Τίλιο? Θα χρειαστώ νευρολόγο μετά.
- Εμ αγαπητέ μου, πρέπει. Γεια σας λοιπόν και καλές γιορτές.
Τι να της πω τώρα. Καλές γιορτές? 
Για σένα κυρία γιατρέ μου σίγουρα, αλλά εγώ τι θα κάνω. 
Απογοητεύτηκα. Μαλακίες. Τι ήθελα και πήγα. Νομίζω ότι ήταν καλύτερα που είχα φαγούρα. Αρχίζω και το σκέφτομαι σοβαρά να μείνω με τη φαγούρα. Ε ναι μωρέ, ξυπνάνε και τα κύτταρα, ανανεώνεται και το δέρμα, κινείσαι και λιγάκι. Μια χαρά. Κι αφού είπε ότι είναι κι από το άγχος, ε να κάνω και μια προσπάθεια να το διώξω. Χριστάκη, Μαρίνερο, Αίριν, Ψηλούλη, Μιράντονι, πάμε για κανά ποτό το βράδυ? Για να ξεαγχωθώ....

Τρίτη, 12 Απριλίου 2011

ΚΩΛΟΧΑΡΑΔΡΑ - ΚΩΛΟΣΦΗΝΑΚΙΑ: 1-0

Δεν είναι ένα σίχαμα να σηκώνεσαι το πρωί με hangover να πας στη δουλειά? Ενα Απαλευτέν των 500ων κύριε φαρμακοποιέ περικαλώ. 


Με ρομποτικές κινήσεις πλενοντύνομαι μαζεύω τα συντρίμμια μου, κλείνω πόρτα και μπαίνω στο ασανσέρ. Γιες σερ. Τσεκάρω καθρέφτη να δω αν έχω φορέσει παντελόνι και βγαίνοντας αναρριχώμαι εις το σκουτεράκιον μου να πάω να βγάλω τα προς το ζην. Εργασία και χαρά. (ποιος μαλάκας να το χει βγάλει αυτό, τες πα). Στον πηγαιμό λοιπόν για το γραφείο, ενώ σιχτιρίζω από μέσα μου και απ έξω μου γιατί γαμώ την πουτάνα μου γαμώ, να μαλακιστώ έτσι χτες με τα κολοσφηνάκια, σταματώ στο πρώτο φανάρι με το μηχανάκι. Μηχανικά. Περιμένοντας, σιγοψιθυρίζω κανα δυό κουπλέ από ότι καντήλι μου έρχεται εκείνη την ώρα. Το μάτι είναι ακόμη γλαρό, και θωρακισμένο πίσω από μαύρο γυαλί. Ανοίγει μόνο με τούμπα στο κράσπεδο ή με μπάτσουλα που σου κάνει σήμα να σταματήσεις. Ευτυχώς τίποτε απ τα δύο δεν εσυνέβη. Κάτι πολύ καλύτερο μάλιστα. Μηχανάκιον μεγάλου κυβισμού σταματά μπροστά μου και προσφέρει το παρακάτω θέαμα...


Καλά εντάξει υπερβάλλω μη βαράτε. Αλλά γαμώ το Google μου γαμώ η καλύτερη φώτο που βρήκα μετά από την επάνω ήταν αυτή ...
 

Ε τι να έβαζα? Τες πα φαντάζεστε περίπου τι είδα σε πιο light. Αυτομάτως το μάτι ανοίγει χωρίς στάλα καφέ και το γυαλί ανασηκώνεται σχεδόν μόνο του λες και το πάτησες με τηλεκοντρόλ. Αυτό είναι ξύπνημα. Το φανάρι πρασινίζει κι ενώ είμαι πολύ κατά της ταχύτητας για ανεξήγητους λόγους (..Ρ) κολλάω πίσω από τη μηχανή. Το μάτι μου έχει καρφωθεί στην κωλοχαράδρα η οποία εξέχει 5 εκατοστά και 3,5 χιλιοστά από το παντελόνι. Για στρίνγκ ούτε λόγος. Δεν ξέρω πάντως αλλά δεν έχετε παρατηρήσει ότι κολλάει το βλέμμα σου μόλις δεις κάτι τέτοιο? Μέχρι και σε οικοδόμο μού χει τύχει (καλά αυτό πρέπει να το προσέξω..:Ρ). Ακολουθώντας λοιπόν τη μηχανάρα με τη -νάρα έτσι από ένστικτο, παρατηρώ όλο και περισσότερο κόσμο με μηχανάκια να κάνει το ίδιο. Και φτιάχνουμε ένα κομβόι λες και ακολουθούσαμε ασθενοφόρο. Πονηρά γελάκια παίζουν δεξιά κι αριστερά. Μουρτζούφληδες ταρίφες και σκυθρωποί κούριερς μεταμορφώνονται σε χαρωπούς εργαζόμενους. Ώσπου ήνηκεν η ώρα το θέαμα να τερματίσει αναπάντεχα για μένα γιατί έπρεπε να στρίψω στην Ιερά Οδό. Η στροφή στην πραγματικότητα...


Αλλά δεν με πείραξε, ήταν πολύ ωφέλιμο όλο αυτό τελικά γιατί:
1) Ξύπνησα
2) Σταμάτησα τα καντήλια
3) Χαμογέλασα 
και 4) Μου ήρθε όρεξη για δουλεία.
Αυτά είναι. Συμπέρασμα: Αν αι θυληκαί υπάρξεις εφάρμοζαν όλο και πιο συχνά το συνδυασμό: Ανάβαση σε μηχανή - χαμηλοκάβαλο παντελόνι - διαδρομή από λακκούβες - σε σημεία με πολλή κίνηση, θα μας έκαναν όλους πιο ευγενικούς, χαμογελαστούς και με όρεξη για δουλειά. 
Τόσο απλά...

Δευτέρα, 11 Απριλίου 2011

ΚΑΙ ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ

Και γαμώ την Άνοιξη. Όλο φαγούρες και καβλες. Η θα το ξύνεις ή θα το παίζεις. Αι σιχτίρ...:Ρ:Ρ:Ρ
Ας κλείσω και το επίθετο....
Η Άνοιξη, της Άνοιξες, την Έβγαλε, ω ΑνοιΣεΞ...)Ρ


Κυριακή, 10 Απριλίου 2011

ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΘΑΝΕΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΛΠΙΔΑ

Το χω παραξηλώσει με τα σοβαρά μου ποστ τελευταίως, το ξέρω αλλά βλέποντας και αυτό ε δεν μπορούσα να συγκρατηθώ. Ξεπήδησε ωσαν πύραυλος από τα μέσα μου. Τι έγινε λοιπόν.
Το παιδί μας, το παιδί του λαού, ο Μακεδονομάχος, ο Ζορό, ο φιλεύσπλαχνος, ο άγγελος που κατέβηκε στη γη καταδικάσθηκε γιατί έσβησε πρόστιμο 86.000 από βενζινοπώλη που νόθευε καύσιμα.... 


Λέει ο ίδιος:   Καταδικάστηκε το ανθρώπινο πρόσωπο που πρέπει να δείχνει το κράτος απέναντι στους πολίτες. Όμως δεν φοβόμαστε. Χάσαμε μία μάχη, αλλά θα κερδίσουμε τον πόλεμο με τους συκοφάντες. Υπογράμμισε ακόμα, πως έχει εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη και πως θα προσφύγει στο Ανώτατο Δικαστήριο πιστεύοντας ότι θα επιτύχει την αθώωση του.
Χμμμ μα καλά αυτοί οι πολιτικοί που κατηγορούνται πως γίνεται και πάντα έχουν το ίδιο δελτίο τύπου. Φωτοτυπίες τους το δίνουν? Ο πόλεμος των συμφερόντων, η εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη, οι συκοφάντες. Καραμέλα. Πάντα σκεφτόμουν κατ αρχήν ποιοι είναι αυτοί οι συκοφάντες. Και αναρωτιέμαι. Αφού ρε φίλε Πανίκα σε συκοφαντούν εσύ γιατί δεν λες ποιοι είναι αυτοί και να τους κάνεις και μια μήνυση? Επίσης. ''Το ανθρώπινο πρόσωπο που πρέπει να δείχνει το κράτος στον πολίτη''... Καλά μιλάμε για μεγάλο ανέκδοτο. Δεν το σχολιάζω. Και συνεχίζει...
"Οι γνωστοί άγνωστοι κατάφεραν να δημιουργήσουν το κατάλληλο κλίμα γι’ αυτό με δημοσιεύματα σε μερίδα του Τύπου που προδίκαζαν την έκβαση της δίκης. Ακόμη και σήμερα, καλυμμένοι πίσω από την ανωνυμία του ίντερνετ, με ύβρεις και χτυπήματα κάτω από τη μέση επιχειρούν να επιβάλλουν την έκπτωσή μου με μία ξεκάθαρα πολιτική δίωξη."
 Άντε πάλι οι γνωστοί άγνωστοι. Ε πες ρε μάστορα ποιοι είναι αυτοί να ουμε. Καλυμμένος εγώ από την ανωνυμία του ίντερνετ? Μπα. Δε χρειάζεται μεγάλε μου. Πλέον όλοι θα σας βρίζουμε με ονοματεπώνυμο.... Επίσης προσέξτε λέει ο Πανίκας: ''Μερίδα του τύπου που προδίκαζαν την έκβαση της δίκης'' Αφού ρε Μακεδονομάχε λες πως έχεις εμπιστοσύνη στην δικαιοσύνη τώρα πως γίνεται και προδικάζεται η έκβαση της δίκης? Α δεν μας τα λές καλά. Για πάρτο σε Λα μινόρε. Και συνεχίζει...
"Σε ό,τι με αφορά, ποτέ δεν έκρυψα την υπογραφή μου, (ε άμα υπογράφεις, υπογράφεις ρε μεγάλε πως να την κρύψεις) δεν χρηματίστηκα, (οκ!) δεν χαρίστηκα, (οκ!) δεν δίστασα να συγκρουστώ ανοιχτά γι’ αυτά που πιστεύω. Μείωσα το πρόστιμο για παραβάσεις που αφορούσαν συνολικά 1.300 λίτρα νοθευμένου πετρελαίου κίνησης. Ούτε υποβρύχια που γέρνουν παρήγγειλα, ούτε μιζοφόρες συμβάσεις για τηλεπικοινωνιακό υλικό υπέγραψα, ούτε off shore εταιρίες έχω, ούτε δημόσια χρήματα καταχράστηκα, ούτε δημόσια περιουσία ξεπούλησα, ούτε πρόστιμα επωνύμων μείωσα χίλιες φορές, ούτε συμμετείχα στο σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου, ούτε το μνημόνιο υπέγραψα. Και σ’ αυτή την περίπτωση, έπραξα ό,τι μου υπαγόρευσε η συνείδησή μου."
Εμ Πανίκα μου αυτό το γήπεδο σου έδωσαν να παίξεις εκεί παίζεις... Άμα ήσουνα μέσα στο κόλπο με τα υποβρύχια να υποθέσουμε ότι δεν θα το βούταγες το δαχτυλάκι σου στο μέλι? Ε? Και το αστείο είναι που λέει δεν μείωσα πρόστιμο επωνύμων χίλιες φορές.... Ε μείωσες πρόστιμο ανώνυμου που έκλεβε λες και το αδίκημα είναι το να είσαι επώνυμος η ανώνυμος όχι η κλεψιά. 
And the show must go on....

"Όπως δέχτηκε το δικαστήριο, ακολούθησα τη γνωμοδότηση της Νομικής Υπηρεσίας της Νομαρχίας, δεν είχα δόλο να βλάψω κανέναν ούτε έβλαψα. Ενήργησα ανθρώπινα και στα πλαίσια του νόμου βοηθώντας έναν άγνωστο σε μένα καρκινοπαθή που χαροπάλευε και τελικά, δυστυχώς, απεβίωσε."
Αλήθεια Πανίκα? Δεν έβλαψες κανέναν? Εμένα που έβαζα βενζίνη στο πρατήριο του βενζινοπώλη που μου έκλεβε χρήματα από τη βενζίνη που μου πούλαγε καθώς και τον κινητήρα του αυτοκινήτου μου που μου χάλασε και του πληρώνω δόσεις ακόμα δεν με έβλαψε? Θα μου τα πληρώσεις μήπως εσύ μιας και σε βλέπω πολύ κουβαρντά τελευταία? Και προσθέτει και έναν συγκινησιακό τόνο λέγοντας ότι ο κατηγορούμενος ήταν καρκινοπαθής και απεβίωσε και για αυτό τον λόγο θα έπρεπε να έχει ασυλία σε ότι κάνει. Τι να πω. Σέβομαι την αρρώστια και το δράμα κάθε ανθρώπου αλλά αυτό τι σημαίνει ότι θα πρέπει να τον αφήνω να με κλέβει στα ίσια?  Μα τι ακούω θεέ μου.... Και το κερασάκι στην τούρτα...
"Θέλω, επίσης, να στείλω ένα μήνυμα με πολλούς αποδέκτες. Θα συνεχίσω να μιλώ για τη Μακεδονία, για την Ελλάδα, για την ειρήνη. Η δική μου κόκκινη γραμμή στο θέμα της ονομασίας των Σκοπίων καθορίστηκε από την ιστορική αλήθεια, το δάκρυ του Κωνσταντίνου Καραμανλή και την πατριωτική στάση του Ανδρέα Παπανδρέου και παραμένει σταθερή εδώ και είκοσι χρόνια: η Μακεδονία δεν πωλείται.
Άσχετο. Αλλά θέλει να μας υπενθυμίσει ο Μακεδονομάχος ποιο είναι το ατού του και να μας πει τώρα που θα τον ξηλώσουν:  Ποιόν θα έχετε μαλάκες να πολεμά τους Σκοπιανους? Εεεεε?
Πωωωω τι θα κάνουμε τώρα. Απόγνωση, πανικός, ταραχή, δράμα, Καβάλα, Αλεξανδρούπολη. Τι θα κάνουμε που δεν θα είσαι νομάρχης? Θα μας πάρουν τη Μακεδονία. Λες και τόσα χρόνια από σένα κρεμόμασταν που μας πούλαγες εθνικοφροσύνη. Και στο τέλος έρχεται και το βαρύ πυροβολικό για υποστήριξηηηηη.......
Παράλληλα, ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Πάνος Καμένος επισκέφτηκε τον Παναγιώτη Ψωμιάδη και του εξέφρασε την αμέριστη συμπαράσταση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Ν.Δ.
 http://www.dailymotion.com/video/xi1d1d_kamenos-stirizi-psomiadi_news#from=embed

Χμμ δεν μου παίζει το βιντεάκιον αλλά θα σας δώσω μια περιγραφή με φωτογραφία που είναι ακριβώς στο πνεύμα....


Δεν θα πω άλλα. Θα κλείσω λέγοντας ότι περιμένω πότε επιτέλους η Ελληνική κοινωνία θα αποβάλει όλους αυτούς. Πότε επιτέλους η μάνα μου ο πατέρας μου και η γιαγιά μου θα σταματήσουν να υποστηρίζουν τέτοιες λογικές και να τις ψηφίζουν. Κι αν δεν καταλάβουν και συνεχίσουν, θα κάνω υπομονή. Ένα μόνο δεν θέλω. Να δω νέους ανθρώπους να υιοθετούν τέτοιες φιλοσοφίες. Εκεί δεν θα έχω να πω τίποτα πλέον, γιατί και η τελευταία ελπίδα θα έχει πεθάνει....

Παρασκευή, 8 Απριλίου 2011

ΘΑ ΚΑΝΩ ΤΑΤΟΥΑΖ ΣΤΟ ΚΟΥΤΕΛΟ!

Είδηση της ημέρας: ''Τουλάχιστον τρεις άνθρωποι έκαναν τατουάζ σε μέρος του σώματός τους με το λογότυπο του Marc Ecko για να λάβουν έκπτωση 20% στα προϊόντα της μάρκας για μια ζωή! Ένας από αυτούς, ο 25χρονος Σίμον Σαντζες από το Χιούστον, φωτογράφισε το τατουάζ που έκανε με το λογότυπο στο μπράτσο του αριστερού του χεριού και έστειλε τη φωτογραφία στην Huffington Post.''...


Παιχταρά μου, τρομερή ιδέα. Θα εφαρμόσω το ίδιο για να μου κάνει σκόντο η εφορία...:Ρ




ΜΕ ΠΗΡΕ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΜΟΥ ΤΗΛΕΦΩΝΟ

Κατεβαίνω να πάω σε δουλεία. 
Βάζω το ένα κινητό στην τσέπη και το άλλο στην άλλη.
Κάθομαι στο σκούτερ και χτυπά το κινητό της αριστερής τσέπης. 
Το σηκώνω. 
''Παρακαλώ'' ..
Τίποτα.... 
''ΠΑΡΑΚΑΛΩΩΩ''.
..και ακούγεται ένα ''παρακαλωωω'' από το υπερπέραν της δεξιάς τσέπης μου. Με πήρε ο εαυτός μου τηλέφωνο...
Τι να πώ. Όλες οι μαλακίες σε μένα? 
Χρεώθηκα κιόλας....:Ρ

Πέμπτη, 7 Απριλίου 2011

Τετάρτη, 6 Απριλίου 2011

ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΙΣ ΠΙΠΕΣ

''Εκτός από το δακτυλικό αποτύπωμα οι αστυνομικοί θα μπορούσαν να χρησιμοποιούσαν τη γλώσσα για να μάθουν ποιος κρύβεται πίσω από κάποια παρανομία. Και αυτό γιατί η γλώσσα του κάθε ανθρώπου έχει μοναδικό αποτύπωμα! ''  

Μα τι ωραία πράγματα που μαθαίνω σήμερα. Λοιπόν φίλες και φίλοι αν έχετε κάνει καμιά λαμογιά προσοχή στις πίπες!!

 

Δευτέρα, 4 Απριλίου 2011

ΑΧ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΧΑ 7 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΥΡΩ.....

''Αχ και να είχα 7 εκατομμύρια ευρώ''  άκουσα συνάδελφο στο διπλανό γραφείο να αναφωνεί.
Του λέω γιατί ρε φίλε θέλεις 7 εκατομμύρια?  Ένα ας πούμε δεν σου φτάνει?
- Ε και το ένα καλό είναι.
- Ε τότε γιατί ζητάς 7?
- Όνειρό μου είναι ότι θέλω ζητάω.
- Και τότε λοιπόν, γιατί δε ζητάς 5 δις αφού είναι τσάμπα?
- Εμμ ναι σωστά. 5 δις λοιπόν...
- Είδες του λέω αυτό μας έχει φάει γενικά. Η απληστία. Αντί να ζητήσεις 100-200 χιλιάρικα για να νιώσεις μια άνεση στη ζωή σου η και να την εξασφαλίσεις για σένα και τα παιδάκια σου ζητάς 7 εκατομμύρια. Γιατί δεν ζήταγες από 1 εκατομμυριάκι για άλλες 7 οικογένειες ας πούμε?
- Γιατί ρε φίλε να μην εξασφαλίσω και τα παιδιά μου και τα εγγόνια μου και τα δισσέγγονά μου? Οι άλλοι θα ζητούσαν για μένα το ίδιο? Ας ζητήσουν ότι θέλουν για πάρτη τους....


Από την μικρή κουβεντούλα λοιπόν που είχα με τον συνάδελφο, καθαρά σε υποθετικό επίπεδο νομίζω ότι μπορείτε να αντιληφθείτε πόσο παρτάκηδες και χλιμίτζουρες είμαστε σ αυτόν τον κόσμο. Και αυτό είναι που μας κάνει να βιώνουμε όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό σε οικονομικό επίπεδο. Πολλοί νομίζουμε ότι θα είμαστε πολύ ευτυχισμένοι, όταν τα ντόλαρς θα πέφτουν σα μαρουλόφυλλα απ τις τσέπες μας, όταν θα πάμε ν αγοράσουμε το τελευταίο μοντέλο Ferrari για να μπούμε στο μάτι του κάθε Μήτσουλα γείτονα, που μας είχε πρήξει τα παπάρια τόσα χρόνια με την σκατοκάμπριο BMW του. Ναι αυτόν που τον κοιτάζαμε με βλέμμα βουντού, να φορτώνει γκομενάκια, τα οποία λιποθυμούσαν μόλις έβλεπαν τη μπέμπα, στο αγελαδίσιο δέρμα της θέσεως του συνοδηγού. Για να του πούμε επιτέλους ''πάρτα ρε πούστη τώρα, θα σου το φάω εγώ το πιπίνιον, μπάζακλα''. Και να γίνουμε αυτομάτως εμείς Χαλίφηδες στη θέση του Χαλίφη.


Ψάχνουμε κάποιοι να βρούμε τρόπο, πως θα γίνει να μπορούσαμε να μπουκάρουμε σε χάι μπουζουκλερί με 5-6 ξανθά δίμετρα κουνελάκια ως άλλοι Χιού Χέφνερ, όπου ο μετρ θα μας στρώνει χαλί το σακάκι του για να περάσουμε, αφού ξέρει ότι θα τα σπρώξουμε χοντρά για να βομβαρδίσουμε την πίστα με τα μισά αποθέματα λελουδικών Αθήνας και περιχώρων. Συν το μισό κιλό μαρούλι που θ αρπάξει στο τσεπουλόνι του.
Έτσι θα γίνουμε ευτυχείς.
Έτσι το χαμόγελο θα καρφωθεί μόνιμα στα χείλη μας.
Έτσι όλα τα προβλήματά μας θα εξαφανιστούν μονομιάς σ αυτό τον κόσμο.
Έτσι νομίζουμε....
Πόσες φορές άραγε να είδα στα πρώτα τραπέζια μπουζουκιών τυπάκους, να πετάνε μέχρι και το βρακί τους στην πίστα χάριν διαμόρφωσης εντυπώσεων. Και να αράζουν αυτάρεσκα με την πουράκλα στην καρέκλα νιώθοντας ο γαμάουα. Αλλά από χαμόγελο μηδέν. Και η ξανθούλα που κάθεται τόσο περήφανη δίπλα στον τελευταίο χορηγό που ανακάλυψε, μισογελά, αφού η ματαιοδοξία της δεν έχει καταφέρει να την γαργαλήσει αρκετά ώστε να σκάσει στα γέλια.
Πόσες φορές άραγε να τους είδα μισομουρτζούφληδες να γυρίζουν τα κεφάλια τους και να κοιτάζουν παρέες 2-3 τραπέζια πιο πίσω που τα έχουν κάνει γης μαδιάμ χωρίς να έχουν αγοράσει ούτε ένα γαρύφαλλο. Αλλά αυτές οι παρέες οι χωρίς γαρύφαλλο, που την άλλη μέρα θα ψάχνουν τις τσέπες από παλιά μπουφάν, μπας και βρούν κανα δίευρω για να αγοράσουν τσιγάρα, είναι που γελάνε μέσα από την ψυχή τους. Γιατί?  Γιατί η αλήθεια τους βομβαρδίζει με ανέκδοτα.


Έχετε καταλάβει βέβαια που το πάω. Ίσως και το παράδειγμα που έθεσα να μην είναι και το αντιπροσωπευτικό, όταν κάποιοι εν έτη 2011 ψάχνουν τα σκουπίδια για να επιβιώσουν αλλά δεν θέλω να το τραβήξω στα άκρα.
Δεν έχω εμπάθεια απέναντι σε άτομα που έχουν λεφτά, αφού υπάρχουν και κάποιοι που πραγματικά ξέρουν πως να ξοδεύουν αυτά που έχουν και να περνάνε καλά, πέρα από φιγούρες και λοιπές χλιμιτζουριές. Όπως επίσης υπάρχουν και κάποιοι που δεν έχουν λεφτά αλλά πολύ θα θελαν να είχαν και ενώ το παίζουν υπεράνω μόλις η κωλοφαρδία τους χτυπήσει την πόρτα γίνονται 10 φορές χειρότεροι από τους λεφτάδες. Δεν είναι το χρήμα ο ένοχος της υπόθεσης. Είναι το μέσον. Όλα είναι θέμα χαρακτήρα. 


Επίσης γελάω πολύ με κάτι τύπους που βγάζουν βιβλία με τίτλους '' Πως θα γίνετε πλούσιοι'' Ναι ρε λεβιέ κι εσύ που το γράφεις γιατί δεν τους εφαρμόζεις να γίνεις? Η μήπως έχεις γίνει και είσαι τόσο large που αποφάσισες να τους μοιραστείς με εμάς τους κοινούς θνητούς? Σ ευχαριστούμε. Να σκαλιστεί η προτομή του συγγραφέα περικαλώ. Και μόλις γίνουμε όλοι πλούσιοι με το βιβλίο δεν θα είναι κανένας φτωχός. Ε? Γίνεται αυτό? Ε πως βέβαια. Λύθηκε το παγκόσμιο πρόβλημα της φτώχειας. Στείλτο ρε φίλε και στο Γιωργάκη να το διαβάσει μπας να τη σκαπουλάρουμε απ το ΔΝΤ. Πες του ότι το στειλα εγώ...


Γράφω αυτό το κείμενο και με αφορμή έρευνα που διάβασα που ''ανακάλυψε'' ότι οι περισσότεροι πλούσιοι είναι δυστυχισμένοι. Οι πολύ πλούσιοι λέει δεν αισθάνονται ασφαλείς παρά μόνο αν έχουν ένα δισεκατομμύριο ευρώ καταθέσεις σε τράπεζα.(!) Ορε τι μας λέτε? Δηλαδή εγώ που δεν έχω μία και χρωστάω σε 2 κάρτες τι θα έπρεπε να κάνω Να αυτοπυρποληθώ? Ε ρε βάσανα που χει η ζωή.


Να αυτά είναι τα τραγικά. Αυτή είναι μια τραγική στάση ζωής. Που την πληρώνεις ψυχικά και όσα λεφτά κι αν έχεις δεν εξαγοράζεται.
Να προσπαθείς σ όλη σου τη ζωή να αποκτήσεις. Υλικά. Άψυχα πράγματα. Και να ψάχνεις εκεί μέσα το χαμόγελό σου.  Να νιώθεις ότι βρίσκεσαι στα ρηχά και να παλεύεις να ανέβεις ορόφους καταξίωσης και πλούτου. Και μόλις φτάνεις στο ρετιρέ τους να μην σου μένει τίποτε άλλο παρά να βουτήξεις στον ακάλυπτο. Να μπαίνεις σε ένα διαρκές τριπάκι ν αποκτήσεις κι άλλα κι άλλα κι άλλα. Κάποιοι βρίσκουν το νόημα της ζωής εκεί. Πόσο τραγικό. Και μετά βρίσκονται μόνοι σ ένα σπίτι 400 τετραγωνικών αμίλητοι.


Αλλά έτσι είμαστε. Θέλουμε να αποκτούμε συνέχεια. Υπόδουλοι του ''έχω'' να περιφρονούμε το ''είμαι''. Δεν ξέρω τι σκατά συμβαίνει. Στη φύση μας είναι ο ανταγωνισμός το ξέρω και ενίοτε γίνεται και δημιουργικός. Αλλά πλέον έχουμε ξεπεράσει τα όρια. Εδώ και καιρό. Έχουμε μπερδέψει το ''φτύνω αίμα'' για να επιβιώσω με το ''πίνω αίμα'' για να αποκτήσω. Μάλλον καλύτερα ''είχαμε'' μπερδέψει γιατί πλέον βρισκόμαστε σε μια κατάσταση που οι περισσότεροι φτύνουμε. Ίσως όμως να είναι και καλύτερα έτσι. Μπας και καταλάβουμε ότι η απληστία, το βόλεμα και η αδιαφορία προς τον διπλανό μας έχει φέρει σ αυτή την κατάσταση. Να πάρουμε ένα μάθημα και να γίνουμε  ταπεινότεροι, δικαιότεροι κι ολιγαρκείς  Αν και δεν το βλέπω γιατί οι περισσότεροι θα συνεχίσουμε να ονειρευόμαστε να κερδίσουμε το Τζόκερ. Its ok. Αρκεί να καταλάβουμε για ποιό Joker μιλάμε...




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...