Δευτέρα, 29 Αυγούστου 2011

ΑΧ ΕΣΥ ΚΑΠΕΤΑΝΑΚΗ

Χα. Γεια σααααας. Σας έλειψα καθόλου? Είχα να γράψω κάνα μήνα. Και εκεί που λέω πάει το αγαπημένο μου κοινό με έχει ξεχάσει μπαίνω στο Blog και βλέπω 10000 επισκέψεις για τον Αύγουστο. Τι λες τώρα. Μήπως να μην γράφω..?.:Ρ

Αλλά όχι δεν θα μασήσω. Θα με υποστείτε κι αυτή τη σεζόν. Και ας αρχίσω απ το τέλος.
Προχτές που λέτε εβρισκομην εις παραθαλάσσιο ταβερνείον της φιλενάδος μου Μαρίας εις τα Βατερά Λέσβου όπου εχομεν αρχίζει ουζοκατάνυξη από ενωρίς. Όλα καλά εκεί, το ούζο μπόμπα ''ο Τσολιάς'' 47% Vol και η κατάστασις προζαλιστική. Εκείνες τις ώρες που λέτε, γίνονται αι ωραιότεραι κουβένται. Και έτσι άρχισε και η παρετιθέμενη με θέμα το γνωστόν άσμα ''Δεν ξανακάνω φυλακή με τον Καπετανάκη''


Παίζει ελοιπόν που λέτε το άνωθεν άσμα από το laptop της παραδοσιακής ταβένας. Το ακούω κι αρχίζω ανάλυση. Ας το πάρουμε στίχο στίχο. Λέει λοιπόν:

Δεν ξανακάνω φυλακή 
με τον Καπετανάκη
που χει ντούγκλα στο μουστάκι
τα μιλήσαμε, τα συμφωνήσαμε

Μάλιστα. Κοιτάξτε εδώ λοιπόν την περίπτωση που ένα όμορφο κεφάτο ελαφρύ νησιώτικο τραγούδιον κρύβει τρελά gay μηνύματα. Δεν ξανακάνει λέει ο φίλος τραγουδιστής φυλακή με τον Καπετανάκη, που χει ντούγκλα στο μουστάκι. Χα. Η καλή μέρα απ το πρωί φαίνεται. Ο Καπετανάκης με τη μουστάκα στη φυλακή τι σας λέει σαν εικόνα?. Γάμησε τα ε? Το ντούγκλα δεν ξέρω τι είναι, αλλά κάτι σε βαρβατίλα μου βγάζει. Τες πα. Και το παλικάρι ο φίλος δημιουργός το λεπόν, έχει χαλαστεί και δεν θέλει να ξανακάνει στο κάγκελο με τον μουστακαλή, γιατί άλλο κάγκελο περίμενε και άλλο πήρε. Γαμα τα men. Α Και μετά λέει. ''τα μιλήσαμε, τα συμφωνήσαμε'' Χμ. Ο έγκλειστος βρήκε δόντι λοιπόν να μην ξαναπετύχει πουθενά σε κανα μπουντρούμι. τον Καπετανάκη. Καλά αυτό εντάξει γίνεται. Αλλά το αξιοσημείωτον εδώ είναι ότι ο φυλακισμένος το χει σίγουρο ότι θα ξαναμπει στη φυλάκα. Α ρε ποτανα κενωνία άδικη, καταστεφεις τον κοσμάκη να ουμε. Πάμε παρακάτω. Είπαμε θα το πιάσουμε το τραγούδιον στίχο στίχο αλλά όπως φαίνεται και τοίχο τοίχο. Για να ιδούμε



Τη δόλια τη μανούλα μου
την πότισες φαρμάκι
αχ εσύ Καπετανάκη
τα μελιτζανιά
να μην τα βάλει πια

Και δραματοποιείτε εδώ το άσμα αφού εμπλέκει και την μητέρα του ο δόλιος έγκλειστος. Έμαθε λοιπόν και η mother τα κακά μαντάτα και ποτίστικε φαρμάκι. Ε λογικό. Κοτζάμ λεβέντη έκανε και δεν της έφτανε η πίκρα που το μπουζουριάσανε το παλικάρι της, μαθαίνει ότι απέκτησε και διαμπερές κορμί. Ε όχι. Όλα καλά παιδιά με τις θεωρίες περί σεξουαλικής απελευθέρωσης αλλά εδώ το θέμα είναι βαρύ. Είναι η στιγμή που η μάνα μαθαίνει την αλήθεια. Και φορά τα πένθιμα μελιτζανιά της ρούχα. Είναι τραγικό. Η ζωή της έχει γίνει ένα ιμαμ μπαιλντί. Βαρύ το νέο, βαρύ και το ιμάμ. Ταιριάζει.  Και ας ολοκληρώσουμε την ανάλυση.

Ξυπνω και βλέπω σίδερα
στη γη στερεωμένα
τα παιδάκια τα καημένα
τα μιλήσαμε 
τα συμφωνήσαμε

Εδώ ο λόγος είναι πιο ποιητικός. Ο στιχουργός θέλει να δώσει και βάρος στην κατάσταση του φυλακισμένου με την περιγραφή της εικόνας όπου ενώ ο καταδικασθείς, ονειρευόταν παραλίες στην Ταιλάνδη με 16χρονες παρθένες, το μάτι ανοίγει και  βλέπει κάγκελο, με από πίσω ριγέ Καπετανάκη μουστακωτό να τον θωρεί. Έλεος. Δεν το αντέχω ούτε εγώ που το περιγράφω. Και αποπροσωποποιεί και το γεγονός δίνοντας πάσα και λέγοντας και για άλλα καημένα παιδάκια που έχουν ζήσει τον τυφώνα Καπετανάκη. Α ρε Καπετανάκη τα πήρες και τα σήκωσες τα παλικάρια. Το ''τα μιλήσαμε, τα συμφωνήσαμε'' στο τέλος είναι άσχετο άλλα είναι το πιασάρικο του τραγουδιού και πρέπει να επαναληφθεί.



Αυτά που λέτε με το τραγουδάκιον. Ενδιαφέρουσα η ανάλυση δεν νομίζετε? Το αξιοπερίεργον πάντως της υποθέσεως είναι ότι όποτε παίζει το τραγουδάκι αυτό κανείς δεν βάζει κώλο κάτω. Περίεργον και επικινδύνον αυτό με τον κώλον ακάλυπτο. Μα καλά κανείς δεν έχει πιάσει το κρυφό message του στίχου? Και σαν ερασιτέχνης στιχουργός αναρωτιέμαι τι να ναι αυτό που κάνει αυτό το τραγούδι να σε κάνει να χορέψεις. Η φυλακή? Ο Καπετανάκης? Τα μελιτζανιά? Αχ ρε συ Καπετανάκη, με μπέρδεψες...



4 σχόλια:

Urania είπε...

Χαίρομαι που απαντώ έναν άνθρωπο με βαθιές ανησυχίες!Σε συγχαίρω αγορίνα μου (την οικειότητα την ψώνισα μοναχή μου)!

Ανώνυμος είπε...

Προβληματίστηκα... Για την ντούγκλα κυρίως!! Κι έτσι από ένα πρόχειρό search (πολύς ελεύθερος χρόνος στη δουλειά!!!) έπεσα εδώ:

O Καπετανάκης του τραγουδιού «Δεν ξανακάνω φυλακή με τον Καπετανάκη» ήταν διευθυντής των φυλακών της Παλιάς Στρατώνας, κατά τη δεκαετία του '30 . Οι φυλακές αυτές βρίσκονταν στο Μοναστηράκι και, μαζί με τις φυλακές του Ναυπλίου και του Γεντί Κουλέ, ήταν οι γνωστότερες της εποχής. Με αυτόν τον Καπετανάκη φαίνεται να «τα μίλησε/συμφώνησε» ο ήρωας του τραγουδιού, για να μην ξαναμπεί στη φυλακή.

Στο τραγούδι αυτό εκφράζεται το παράπονό του ήρωα για την ύβρη του διευθυντή προς τη μάνα του (την «πότισες φαρμάκι»), της οποίας το ήθος προφανώς θα αμφισβήτησε ο διευθυντής σε κάποιο επισκεπτήριο, εξ ου και η εξήγηση για το υπονοούμενο περί «μελιτζανιών» (εσωρούχων που φορούσαν οι πόρνες). Στις αρχές του 20ου αιώνα, οι πόρνες χρησιμοποιούσαν, για αντισηπτικό, διάλυμα υπερμαγγανικού καλίου, το οποίο έχει χρώμα μοβ. Για να μη φαίνονται οι λεκέδες στα εσώρουχα, χρησιμοποιούσαν υφάσματα σε χρώμα μελιτζανί. Έτσι η φράση «τα μελιτζανιά να μην τα βάλεις πια» σημαίνει «δε θα είσαι πια πόρνη και δεν θα φοράς μελιτζανιά εσώρουχα».

Και πάμε τώρα στην αρχική σημασία της λέξης ντούγκλα. Παρόλο που η λέξη φέρνει λεκτικά στη λέξη μπούκλα, εντούτοις δεν παίζουν έτσι τα πράγματα.

Αρχικά ο στίχος ήταν «που 'χει Ντούγκλας το μουστάκι» και εννοούσε ότι έχει μουστάκι σαν το μουστάκι του ηθοποιού Douglas Fairbanks.

Η συνέχεια εδώ http://www.slang.gr/lemma/show/ntougkla_7438

Laburdius είπε...

Urania οικειοποιήσου με...:Ρ

Urania είπε...

τι είσαι καλέ οικόπεδο να σε οικειοποιηθώ;Καλημέρες!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...