Σάββατο, 12 Μαρτίου 2011

Ο ΑΕΤΟΣ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ,... ΑΚΟΥΣΑΤΕ? Ο ΑΕΤΟΣ...

Βλέπω σε διάφορα σαιτ ειδήσεις του στυλ:
- Του έκοψε το δεξί χέρι, το αριστερό πόδι, τα αυτιά και τη μύτη καρχαρίας ενώ τον τάιζε, αλλά επέζησε
- Έπεσε από τη κορυφή του Έβερεστ ενώ προσπαθούσε να την κατέβει με σκι στο ένα πόδι.
- Προσπάθησε να βουτήξει στη θάλασσα από βράχο ύψους 450 χιλιομέτρων και σώθηκε με 245 κατάγματα
και διάφορα άλλα παρόμοια....


Ωραία. Μπράβο παιδιά. Αφού σωθήκατε, άξιζε τον κόπο.....
Ρε πάτε καλά? Πας να ταΐσεις τον Jaws (τον Σαγόνια) στην μέση της αβύσσου και περιμένεις να μην σε κάνει σούσι? Και μετά η είδηση έχει τίτλο ''Τραγικό, του έφαγε το χέρι''. Τι τραγικό ρε μαλάκα χαλβά, η μητέρα φύση έχει φτιάξει τον σκυλοψαρίδη, μόλις δει μεζέ να επιπλέει, να τον φάει με τα ρούχα. Που είναι το τραγικό? Το τραγικό είναι που πήγε σαν το μαλάκα να ταΐσει τον κάρχα, όχι που του φαγε το χέρι. Είναι σα να πήγε η γαζέλα να ταϊσει τα λιοντάρια. Ε μα πέστε μου δεν θα αρχίζουν να την πασαλείβουν με λαδορίγανη με το που περάσει το κατώφ-Lion?
Και τέλος πάντων άντε να τη γλιτώσει μια δυο τρεις ο ατρόμητος. Ε πόσες πια? Και κάθε φορά που τα καταφέρνει  περιμένει να του πούμε όλοι ''Πω πωωω μεγάλε, τι balls είναι αυτά που έχεις wow! We admire you!'' Ναι μεγάλε μου. Συγχαρητήρια  που δεν έγινες φρικασέ. Κάποτε όμως θα το φας το γκολάκι σου ρε Ατρόμητε. Ε τι να πω. Και μετά που θα ναι χωρίς χέρι/πόδι/αυτί/νεφρό ο φίλος, θα πρέπει να λυπηθώ. Θα λυπηθώ βέβαια δεν είμαι τόσο κάφρος αλλά θα ξέρω και θα ξέρει ότι έκανε μαλακία επαναλαμβανόμενη και μυαλό δεν έβαλε.


Εγώ από την άλλη δεν ήμουν ποτέ ο τύπος των extreme sports και των επικίνδυνων καταστάσεων αν και κατά καιρούς έχω κάνει κι εγώ τις δικές μου μαλακίες. Αλλά μαλακίες με μέτρο. Αυτό με τον καρχαρία ας πούμε δεν το κανα ούτε με 1 δισ. Δεν μπορώ επίσης τα αθλήματα ισορροπίας. Σκι, ξεσκί, σκέιτμπορντ, πατίνια, πατινάζ κλπ. Δεν το χω ρε παιδί μου θέλω έδαφος. Τα θεωρώ κι αυτά άκρως επικίνδυνα. Άωρα θα μου πείτε να τρως τα γόνατά σου και την κεφάλα σου σε χωμάτινο γήπεδο Α,Β,Γ,Ω ερασιτεχνικών κατηγοριών ποδοσφαίρου είναι πιο νορμάλ? Δεν είναι, αλλά στη μπάλα είχα πάντα την αίσθηση, ότι το ελέγχω το θέμα. Τες πα, άλλη κουβέντα αυτή. Επίσης ούτε τα ύψη μπορώ ούτε τα βάθη. Είναι φυσιολογικό αυτό λέτε? Ε και βέβαια ρε παιδιά, ούτε πουλί γεννήθηκα ούτε γοργόνα. Η φύση μου είναι να περπατώ με τα ωραία μου ποδαράκια στο δρόμο. Τώρα αν με κόψει κάποτε κάνα λεωφορείο δεν ξέρω. Θα ναι της μοίρας μου.
Δεν σας φαίνομαι και πολύ non fear τύπος ε? Ε δεν είμαι...


Εχω αρκετές πιθανότητες που λέτε να πάω από αυτοκίνητο/μηχανάκι/ληστεία/έμφραγμα/δάγκωμα φιδιού/σεισμό/κεραυνό/μετεωρίτη/τέλος του κόσμου 2012, γιατί να τις αυξήσω πηδώντας απ τον Ισθμό με Bunjee Jumping? Αδρεναλίνη θα μου πείτε. Ναι αδρεναλίνη, κανένας δεν θα μείνει. Το ξέρετε το άσμα ε? Προφητικόν. Δεν το χεις νιώσει ρε μεγάλε θα πείτε οι fans και δεν ξερς. Χα. Τι λες? Πως δεν το χω νιώσει. Απλά δεν το χω σκέτο. Με αγχώνει και με αποσυντονίζει.  Αφού στο Λούνα Πάρκ ούτε στη μπαλαρίνα δεν μπαίνω. Μόνο μια φορά μπήκα σε κάτι που έμοιαζε με διαστημόπλοιο κι αυτό επειδή είχα πάει μαζί με πιπίνιον και ντρεπόμουν να μην την ακολουθήσω ολόκληρος μαντράχαλος. Προσπάθησα στην αρχή να να τ αποφύγω αλλά το πιπίνιον είχε μεγάλη πώρωση μ αυτά και αφού με τραβολόγαγε κάνα μισάωρο να μπω στο ''σφυρί'' και σε άλλα ανατριχιαστικά, μου είπε ότι αν δεν μπούμε μαζί σε ένα τουλάχιστον χωρίζουμε. Χριστέ μου. Τι να κάνω. Τη γούσταρα. Και μπήκα μέσα γονατιστός. Όπως όταν πας για τάμα στην Τήνο. Στο δίλεπτο μαζί με τα υπόλοιπα παιδάκια αρχίζω και ουρλιάζω κι εγώ.... ΧΩΡΙΖΟΥΜΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ!!!!


Εντάξει δεν χώρισα τότε, με χώρισε μετά αυτή για άσχετο λόγο, αλλά όπως και να χει την έφαγα την τρομοκρατία μου. Και δεν έχει να κάνει με τη σωματική διάπλαση η κλασμεντενίαση. ( Διάλειμμα για επιμόρφωση: κλασμεντέν = έχω χεστεί πάνω μου. Βγαίνει απ το κλάνω μέντες. Συνώνυμο: = χεσμεντέλ. Αυτά...:Ρ)
Ας πάρουμε για πχ τον ξάδερφό Κος. Αν τον δεις είναι σχεδόν μπράβος ρε παιδί μου. Αλλά βλέπει σφίγγα και χάνει 5 κιλά. Νιώθει να σφίγγει ο κλοιός που λέμε..:Ρ
Μπράβο Κος. Και μην πω για την άλλη περίπτωσή του, με τους Jaws που πέφτει από τη βάρκα να κολυμπήσει για παραλία 20 μέτρα και κάνει παγκόσμιο ρεκόρ σε όλα τα στυλ. Αφού σηκώνει παλλοιριακό. Κος σε καταλαβαίνω αγαπημένε μου ξα. Μάλλον είναι οικογενειακό μας τελικά.
Έχω απ ότι καταλάβατε ορισμένες φοβίες. Αλλά τις θεωρώ απόλυτα φυσιολογικές.
Θέλετε να με πείτε κότα γιατί μου κόβεται η ανάσα όταν μπαίνω σε αεροπλάνο κατά την απογείωση? Πέστε με
Θέλετε να με πείτε χέστη γιατί γίνομαι πράσινος όταν βουτάω για ψαροντούφεκο στη Λέσβο και βλέπω το χάος μέσα στο βυθό και στο 5λεπτο ανεβαίνω στη βάρκα? Πέστε με.
Θέλετε να με πείτε χαλβά γιατί έκλασα μέντες όταν βούτηξα με το ζόρι από βράχο 10 μέτρων στη Μήλο? (και με κορόιδευε κι ένα παιδάκι δίπλα μου 12 χρονών που βούτηξε με το κεφάλι. Εγώ με τα πόδια βέβαια ) Πέστε με. Δεν με νοιάζει.


Αλλά ρε φιλαράκια όχι, δεν θα πάω να ταΐσω τον σφυροκέφαλο Shark στη μέση της αβύσσου γιατί θα νιώσω την αδρεναλίνη να περνά με 250 χλμ από τη φλέβα μου, ούτε θα βουτήξω από την κορυφή του Έβερεστ για να νιώσω να ξυπνούν όλα μου τα κύτταρα. Ποιά κύτταρα να ξυπνούν μάλλον δεν θα ξυπνήσω ποτέ. Και προσέξτε αναφέρω μόνο την αδρεναλίνη, όχι τους φιγουρατζήδες που τα κάνουν για να μπουν στο μάτι των φίλων τους και των γκομενακίων. Αυτοί καλά να πάθουν κιόλας.
Αλλά ρε παιδιά μου, ο καλός Θεούλης έπλασε τα πουλάκια να έχουν φτερά και να πετάνε και τα ψαράκια τους έδωσε βράγχια για να μην χρειάζονται οξυγόνο στα 500 μέτρα βάθος. Εσύ που πας ρε Καραμήτρο με τον αναπνευστήρα? Έχεις φτερά? Όχι. Έχεις βράγχια? Ούτε. Θα θελες βέβαια πολύ να έχεις και εγώ να σου πω την αλήθεια θα θελα, αλλά δυστυχώς ο Θεούλης μας έδωσε μόνο ποδαράκια, που δεν τα κουμαντάρουμε και τέλεια.
Αλλά μας έδωσε ξέρεις και αρκετό μυαλό για να μην παριστάνουμε τις ζαργάνες και τα κοτσύφια. Νότη Σφακιανάκη δεν έχετε ακούσει πότε? Είναι ένα τραγουδάκι που λέει ''ο Αετός πεθαίνει στον αέρα''... Ακούσατε? Ο Αετός....

2 σχόλια:

angel είπε...

Ανατριχιαστικό το βιντεάκι.
''Του έκοψε το δεξί χέρι, το αριστερό πόδι, τα αυτιά και τη μύτη καρχαρίας ενώ τον τάιζε, αλλά επέζησε''...
Τελικά τον τάισε με τα άκρα του τον καρχαρία...
Εγώ πάλι τους λυπάμαι όλους αυτούς, όχι μόνο για τα ατυχήματά τους, αλλά και γιατί δεν μπορούν να δεχτούν ότι ο άνθρωπος είναι ένα μέρος του οικοσυστήματος. Αυτοί νομίζουν ότι ο πλανήτης τους ανήκει...
Μην ξεχνά και τις ταυρομαχίες...

Παναγιώτης Λαμπρίδης είπε...

Και βέβαια τους λυπόμαστε angel. Και οποιονδήποτε άνθρωπο που παθαίνει ένα ατυχημα με όποιον τρόπο κι αν το παθαινει. Δεν τίθεται ζήτημα περι αυτού πέρα από το χιουμοριστικό πλαίσιο που το έθεσα...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...