Παρασκευή, 12 Νοεμβρίου 2010

ΤΑ ΒΑΦΤΙΣΙΑ ΤΟΥ ΧΑΜΣΤΕΡ ΤΗΣ ΜΑΡΙΝΑΣ

Ντριιννν τελέφωνον. Μαρινέρο.
- Λαμπουρδαααακιιιι  τάξε μου.
- Τι?
-Πήρα Χαμστεράααακιιιι.
Με πιάνει μια ξυνιλα αυτόματη
- Αχ ναι ε? τι γλυκό...:Ρ
- Ναι ναι μου λέει ...είναι μια γλύκα.
- Δηλαδή πήρες ποντίκι?
- Οχι ρε βλάκα το χάμστερ είναι αλλο πράμα.
- Μα αφού ρε είναι ίδιο.
- Ε εντάξει μοιάζει αλλα αυτό είναι πιο κυρίλα.
- Δηλαδή ποντίκι με κουστούμι? Δεν μπορω να σε καταλάβω Μαρίνα
Κλείνουμε το τηλέφωνο. Το γεγονός ότι το πρώτο νέο ήταν το Χάμστερ και όχι ότι βρήκε δουλειά θα το σχολιάσω σε άλλο κείμενο. Τελως πάντων περνουν οι ώρες βραδιάζει.
Ντριιιιννν. Τελέφωνον νο 2. Μαρινέρο. Ανταπόκριση απ' το κλουβί του χάμστερ.
- Το γλυκό μου κοιμήθηκεεεεεε. Εχει παέι στη γωνίτσα του και έχει ξαπλώσειειειεειι
- Μαρινα...δεν μ ενδιαφέρει...
- Μα είναι πολύ γλυκόοοο. Καλά ε, έχει χυθεί μιλάμε. Βαράει ντάγκλες συνέχεια. Αλήθεια τι όνομα λες να του βγάλω?
Απάντηση: - Χάμστερνταμ....:Ρ:Ρ:Ρ


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...